Bu kitap boyunca ok size döndü. Öfkenize, dikkatinize, danışma ihtiyacınıza, merhametinize, özrünüze ve vazgeçilmez olma arzunuza.

Rahatsızlık bir sonuç değil, teşhisin ilk belirtisidir. Gördüğünüz şeyi değiştirmediğinizde rahatsızlık da liderlik endüstrisinin sattığı başka bir duyguya dönüşür.

Sun Tzu konumu seçmeyi, Lao Tzu görünmeden etki etmeyi, Machiavelli gücün arkasındaki mekanizmayı, Nietzsche ise erdemlerin kökenine bakmayı öğretti. Hiçbiri sizin yerinize karar vermeyecek. Düşünürler mazeret değildir.

Liderlik bir karakter sıfatı değil, tekrar eden seçimlerdir. Tepki vermek veya düşünmek. Gerçeği bastırmak veya kullanmak. Sorumluluğu dağıtmak veya taşımak. İnsanları kendinize bağlamak veya karar verebilecek hale getirmek.

İyi lider düzenin merkezinde durabilir. Büyük lider, düzenin merkezi olmak zorunda değildir.

Bu kitabı kapattığınızda tek bir soru kalsın: Liderliğiniz insanların kapasitesini mi büyütüyor, size olan bağımlılıklarını mı?