Tevazu kimin işine yarar

“Sen işini iyi yap, zaten görürler” cümlesi, işin nasıl görüleceği hakkında hiçbir düzenleme yapmaz. Sonuçların doğrudan izlendiği küçük bir ekipte doğru olabilir. Kararın başka katlarda verildiği bir yerde aynı güvenceyi taşımaz.

Görünürlük istemek size ayıp geliyorsa, o boşluğu kimin doldurduğuna bakın. Projeyi kim sunuyor? Sonuçlar kimin değerlendirmesine yazılıyor? Sizin katkınızı anlatmak kimin işi sayılıyor ve o kişi bunu yapıyor mu?

Kendi rolünüzü açıklamak için başkasının payını küçültmeniz gerekmez. “Ekip şu sonuca ulaştı; benim sorumluluğum şu bölümdü” diyebilirsiniz. Bu, sonuçla emek arasındaki ilişkiyi kayda geçirir. Övgü talebinden daha denetlenebilir bir konuşmadır.

Görünürlüğün de bedeli olabilir. Daha fazla sorumluluk, daha sık değerlendirme ve daha çok itirazla karşılaşabilirsiniz. Kendinizi tanıtmak bütün sorunları çözen bir cesaret gösterisi değildir. Hangi karar için kimin sizi tanımasına ihtiyaç duyduğunuzu bilmek işi somutlaştırır.

Tevazuyu seviyor olabilirsiniz. Bu tercihten vazgeçmeniz gerekmez. Fakat tercih ile başkasının size yüklediği görünmezlik görevini ayırın. Sonuçlarını bildiğiniz bir tercih daha çok size aittir.