Kalmanın da bir fiyatı var

Bir işten ayrılmanın bedeli kolay görülür. Gelir kesilir, yeni yerin koşulları bilinmez, alışılmış düzen bozulur. Kalmanın bedeli ise her ay küçük parçalar hâlinde ödendiği için daha zor fark edilebilir.

Yeni bir beceriye zaman ayıramamak, sürekli yorgun olmak, yalnız bir yöneticinin değerlendirmesiyle tanınmak veya başka işlere bakmayı ertelemek bu bedelin parçaları olabilir. Her biri tek başına katlanılabilir görünebilir. Birlikte seçeneklerinizi azaltabilirler.

Bu gözlem, hemen ayrılmanız gerektiği anlamına gelmez. Gelire ihtiyaç duymak gerçektir. Geçici olarak kalmak, koşullarınıza uygun bir karar olabilir. Önemli olan kalmayı bir sonraki seçeneği hazırlayan döneme çevirebilmenizdir.

Hazırlık bazen küçük başlar. Haftada belirli bir zamanı başvurulara ayırmak, önceki bir çalışma arkadaşınızla yeniden konuşmak, yaptığınız işleri kayda geçirmek veya içeride farklı bir ekiple çalışmak. Her adımın hızını ve maliyetini sizin koşullarınız belirler.

Kendinize bir değerlendirme tarihi koyun. O gün ne değişmiş olacak? Hangi koşulda kalmak hâlâ size hizmet edecek? Hangi durumda hazırlığı hızlandırmanız gerekecek? Bu sorular, bugünkü zorunluluğun süresiz bir kadere dönüşmesini engellemeye yardımcı olabilir.